Serwis Internetowy Portal Orzeczeń używa plików cookies. Jeżeli nie wyrażają Państwo zgody, by pliki cookies były zapisywane na dysku należy zmienić ustawienia przeglądarki internetowej. Korzystając dalej z serwisu wyrażają Państwo zgodę na używanie cookies , zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

I C 144/18 - wyrok z uzasadnieniem Sąd Okręgowy w Sieradzu z 2019-05-31

Sygn. akt I C 144/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 31 maja 2019 r.

Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny

w składzie:

Przewodniczący: SSO Przemysław Majkowski

Protokolant : sekr. sąd. Justyna Raj

po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2019 r. w Sieradzu

na rozprawie

sprawy z powództwa M. S. (1)

przeciwko W. S.

o zapłatę

1.  oddala powództwo,

2.  zasądza od powódki M. S. (1) na rzecz pozwanej W. S. kwotę 10.800,00 ( dziesięć tysięcy osiemset ) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego,

3.  nakazuje pobrać od powódki M. S. (1) na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Sieradzu kwotę 82,33 ( osiemdziesiąt dwa 33/100) zł tytułem zwrotu wydatków w sprawie poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa.

Sygn. akt I C 144/18

UZASADNIENIE

W pozwie z dnia 26 lipca 2017 r. (data wpływu) pełnomocnik powódki M. S. (1) wniósł o zasądzenie od pozwanej W. S. kwoty 259.500 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanej W. S. na rzecz powódki M. S. (1) kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według spisu kosztów lub według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, (pozew k. 6-14).

W odpowiedzi na pozew pozwana W. S. nie uznała powództwa i wniosła o jego oddalenie oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. (odpowiedź na pozew k. 259 -261).

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:

Pozwana W. S. od 2010 r. prowadzi hodowlę psów rasowych - buldogów francuskich. W 2012 roku powódka kupiła od pozwanej psa rasy buldog francuski. Od tego czasu strony zaprzyjaźniły się ze sobą, regularnie kontaktowały i spotykały się na wystawach psów. W dniu 13 marca 2014 r. w hodowli prowadzonej przez pozwaną urodził się – objęty pozwem - pies rasy buldog francuski nazwany (...) V.. W maju 2014 r. powódka i pozwana zgodnie ustaliły, że powódka otrzyma tego psa nieodpłatne od pozwanej. Strony ustaliły, że ten pies będzie zamieszkiwał wspólnie z wcześniej kupionym przez powódkę buldogiem francuskim oraz powódką i jej rodziną w W.. Powódka odebrała psa od pozwanej na początku czerwca 2014 r. Powódka zgodnie z ustaleniami stron nie zapłaciła za psa. W rodowodzie psa będącym we władaniu powódki, zarejestrowanym w Oddziale (...) w W. jako hodowcę wskazano pozwaną W. S., zaś jako właścicieli wskazano powódkę pod jej ówczesnym nazwiskiem – jako M. S. (2) i W. S.. Powódka na co dzień zajmowała się psem. Praktycznie w całości go utrzymywała, zapewniała mu opiekę weterynaryjną i pielęgnację. Koszty wyjazdów psa na pokazy i wystawy strony pokrywały po połowie. Powódka konsultowała decyzje związane z psem z pozwaną. Pozwana zabierała psa kilkukrotnie na wystawy, przyjeżdżała po niego do powódki, a następnie po skończonej wystawie przekazywała go z powrotem powódce. Po dwóch latach gdy pies urósł i miał bardzo dobre cechy rasowe strony umówiły się , że w dniu 27 lipca 2015 r. pozwana odbierze psa od powódki i pojedzie z nim na międzynarodową wystawę. W tym czasie strony prowadziły również negocjacje celem ustalenia prawnego statusu psa i jego własności. Powódka nalegała na pozwaną by strony zawarły pisemną umowę o współwłasności psa. Pozwana nie dawała powódce jednoznacznej odpowiedzi, ale również chciała uregulowania stanu prawnego zwierzęcia. Powódka dzwoniła do pozwanej by zawrzeć formalną umowę co do psa, przy czym powódka nalegała na umowę współwłasności. Strony umówiły się, że psa wyda pozwanej mąż powódki na trasie na jakiej będzie jechała pozwana na wystawę. W umówionym miejscu stawił się mąż powódki i pozwana. Zgodnie z ustaleniami psa wydał pozwanej mąż powódki B. S. (1), a w zamian otrzymał od pozwanej pisemną umowę dotyczącą psa. Umowa była sporządzona w dwóch egzemplarzach i podpisana przez pozwaną, drugi egzemplarz po podpisaniu przez powódkę miał być zwrócony w momencie jej powrotu z wystawy i oddania psa powódce. Z uwagi na to, że przekazanie psa odbywało się nocą, przy ruchliwej trasie mąż powódki nie czytał przedstawionej mu umowy tylko wydał psa, a pisma zabrał ze sobą do domu. Następnego dnia powódka zorientowała się, że proponowana przez pozwaną umowa dotyczy posiadania psa, a nie jego współwłasności. Strony były w kontakcie telefonicznym, a pozwana uzależniała oddanie psa powódce od podpisania umowy w proponowanym przez siebie kształcie. Wobec braku porozumienia pozwana po wystawie nie oddała już psa powódce. W takich okolicznościach powódka wystąpiła do Sądu Rejonowego w Łasku przeciwko pozwanej z pozwem o przywrócenie naruszonego posiadania. Wyrokiem z dnia 06 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu w sprawie I Ca 162/16 zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Łasku z dnia 11 grudnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt I C 619/15 z powództwa M. S. (1) przeciwko W. S. w ten sposób, że przywrócił powódce M. S. (1) posiadanie psa poprzez nakazanie pozwanej W. S. wydanie tego psa powódce. Pozwana nie wykonała orzeczenia Sądu Okręgowego w Sieradzu. W opinii powódki pozwana sprzedała psa za granicę. (dowód: kserokopia wyroku SO w Sieradzu z dnia 06 maja 2016 r. w sprawie I Ca 162/16 wraz z uzasadnieniem k. 17-24, kserokopia wyroku SR w Łasku z dnia 11 grudnia 2015 r. w sprawie I C 619/15 upr wraz z uzasadnieniem k. 25-29, kserokopia korespondencji między stronami k. 45-83, kserokopia dowodu wystawowego k. 84, kserokopia pisma z ZKwP k. 85, kserokopia karty oceny psa k. 88-97, kserokopia karty wizyt weterynaryjnych k. 98-122, 126-133 kserokopia książeczki zdrowia psa k. 123-125, kserokopia korespondencji między stronami k. 134-148, materiał fotograficzny k. 149-187, kserokopia wniosku o wydania świadectwa wywozowego k. 191-196, kserokopia postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Łasku k. 197-198, kserokopia akt małżeństwa k. 199, kserokopia blankietu umowy k. 200-201, kserokopia kwestionariusza zwrotnego do wydanego paszportu k. 204, kserokopia wyroku Sądu Rejonowego Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 09 kwietnia 2018 r. wraz z uzasadnieniem k. 277-281, zeznania pozwanej- protokół rozprawy z dnia 25 października 2018 r. 00:06:09-00:55:47 w zw. z k. 2965v-296v, częściowo zeznania powódki- protokół rozprawy z dnia 25 października 2018 r. 00:55:47-01:32:05 w zw. z k. 296v-297, zeznania świadka B. S. (2)- protokół rozprawy z dnia 29 listopada 2018 r. 00:05:34-00:42:51 w zw. z k. 308v-309, zeznania świadka A. S.- protokół rozprawy z dnia 29 listopada 2018 r. 00:42:51-01:26:49 w zw. z k. 309-310, zeznania świadka A. K.- protokół rozprawy z dnia 27 grudnia 2018 r. 00:03:23-00:24:51 w zw. z k. 314-314v, częściowo zeznania powódki- protokół rozprawy z dnia 23 maja 2019 r. 00:15:54-00:32:44 w zw. z k. 359v-360, zeznania pozwanej- protokół rozprawy z dnia 23 maja 2019 r. 00:32:44-00:46:31 w zw. z k. 359v-360).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Powództwo wniesione przez M. S. (1) nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą ciężaru dowodu wyrażoną w treści art. 6 k.c. to na powódce spoczywał ciążył ciężar wykazania, że przysługuje jej od pozwanej kwota dochodzona niniejszym pozwem. W przekonaniu Sądu strona powodowa tego ciężaru nie uniosła. Przede wszystkim powódka nie wykazała, że strony niniejszego postępowania łączyła skutecznie zawarta umowa o nabycie udziałów w prawie własności psa (...) V. rasy buldog francuski. Sąd, opierając się na zebranym w sprawie materiale dowodowym, w tym w szczególności zeznaniach pozwanej, powódki oraz słuchanych świadków doszedł do przekonania, że przekazanie psa M. S. (1) nastąpiło na „warunkach hodowlanych”, co oznacza przekazanie zwierzęcia w podhodostwo osobie, która również jest lub chce być hodowcą, która będzie dbała o prawidłowy rozwój psa, wystawiała go na wystawach w porozumieniu z właścicielem. Przede wszystkim w tym miejscu zwrócić należy uwagę na brak jakiejkolwiek zapłaty przez powódkę za sporne szczenię, co powoduje, że zawarta umowa nie obejmowała przeniesienia własności udziału we własności psa na M. S. (1). Dla ustalenia charakteru zawartej ustnej umowy istotnym bowiem pozostaje czy przy przekazaniu szczeniaka nastąpiła zapłata i podhodowca stał się jego współwłaścicielem czy też taka czynność nie miała miejsca. Nadto wskazać należy, że z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, iż zgodnie z ustaleniami stron powódka była zobowiązana konsultować każdą decyzję związaną z psem z pozwaną, to pozwana z kolei decydowała o każdorazowym wyjeździe psa na wystawę. Podkreślić również należy, że to pozwana zabierała psa kilkukrotnie na najważniejsze wystawy krajowe i zagraniczne. Co prawda w rodowodzie psa zarejestrowanym w Oddziale (...) w W. jako hodowcę wskazano pozwaną W. S., zaś jako właścicieli wskazano M. S. (2) – obecnie S. i W. S., nie mniej jednak wpis w rodowodzie nie jest dowodem własności. Jego zasadniczym celem jest potwierdzenie pochodzenia zwierzęcia, poprzez wymienienie jego przodków. W rodowodzie wpisuje się bowiem także osoby, które nie są właścicielami, a to chociażby w sytuacji uniknięcia wysokich kosztów wystawienia psa.

Ogół wskazanych okoliczności zdaniem Sądu Okręgowego jednoznacznie wskazuje, że między stronami nie doszło do skutecznego zawarcia umowy przeniesienia udziału we własności zwierzęcia. Samo powołanie terminu „współwłasność” przez powódkę oraz świadków B. S. (2) oraz A. K., nie może samoistnie decydować o tym, iż wspólną intencją stron było uczynienie M. S. (1) współwłaścicielem zwierzęcia, istotne bowiem jest to jak go rozumiały strony. Z relacji w szczególności pozwanej wynika zaś, że jej intencją było zawarcie takiej umowy na podstawie, której hodowca oddał psa w podhodostwo osobie, która również jest lub chce być hodowcą, która będzie dbała o prawidłowy rozwój psa, wystawiała go na wystawach w porozumieniu z właścicielem. Korzyścią powódki miało być posiadanie rasowego psa i obcowanie na co dzień z nim. Godzi się raz jeszcze zauważyć, że gdyby umowie stron przy przekazaniu psa na wychowanie towarzyszył zamiar nabycia przez powódkę jego współwłasności, to w świetle tego jak relacja stron wyglądała w praktyce - M. S. (1) zobowiązana byłaby zapłacić chociażby część ceny psa. Tymczasem w okolicznościach niniejszej sprawy, co było bezsporne pomiędzy stronami, przekazanie psa powódce odbyło się nieodpłatnie. W świetle powyższego mając na uwadze, to że zyski z hodowli są przeznaczone na utrzymanie pozwanej oraz umożliwiają finansowanie wystaw jej psów nie sposób przyjąć, aby w tym przypadku W. S. odstąpiła od obowiązującej w tym obrocie praktyki i przeniosła udział we współwłasności pod tytułem darmym. Reasumując, stwierdzić z całą stanowczością należało, że przekazując psa powódce, W. S. postępowania zachowała pełnię praw właścicielskich.

Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie ma większego znaczenia fakt, iż wyrokiem z dnia 06 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu w sprawie I Ca 162/16 przywrócił powódce M. S. (1) posiadanie psa poprzez nakazanie pozwanej W. S. wydanie tego psa powódce. Podkreślić jednak należy, że posiadanie nie jest prawem, lecz jest stanem faktycznym, do stwierdzenia którego potrzebne jest fizyczne władanie rzeczą przez posiadacza oraz manifestowany przez posiadacza zamiar władania rzeczą dla siebie. Posiadanie należy odróżnić od prawa własności. Prawo własności jest prawem rzeczowym o najszerszym zakresie, właściciel może z wyłączeniem innych osób, w granicach określonych ustawami, zasadami współżycia społecznego i społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy korzystać z niej oraz nią rozporządzać. Własność określa więc stan prawny. Posiadanie jest zaś jedynie stanem faktycznym, posiadacz ma zatem fizyczne władztwo nad rzeczą, ale władztwo to nie oznacza, że ma tytuł prawny do rzeczy.

Skutkiem nie wykazania przez powódkę, że przysługuje jej udział we własności zwierzęcia objętego wnioskiem było oddalenie pozwu. Z uwagi na jego bezzasadność bezprzedmiotowy był także wniosek o rozliczenie nakładów ( art. 207 k.c.).

Wobec powyższego, Sąd oddalił powództwo M. S. (1) przeciwko W. S. o zapłatę jako nieudowodnione.

Wobec oddalenia powództwa, Sąd zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu wyrażoną w treści art. 98 k.p.c. zasądził od powódki M. S. (1) na rzecz pozwanej W. S. kwotę 10.800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego wyliczonych od wartości przedmiotu sporu i nakazał pobrać od powódki na rzecz Skarbu Państwa-Sądu Okręgowego w Sieradzu kwotę 82,33 zł tytułem zwrotu wydatków w sprawienie poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa.

Dodano:  ,  Opublikował(a):  Halina Nowakowska
Podmiot udostępniający informację: Sąd Okręgowy w Sieradzu
Osoba, która wytworzyła informację:  Przemysław Majkowski
Data wytworzenia informacji: